Eseje heretyckie z filozofii dziejów

Książka ta zbiera w jednym miejscu i wiąże ze sobą większość rozproszonych wątków i różnorodnych zainteresowań czeskiego filozofa. Być może to właśnie, w połączeniu z oryginalnym, eseistycznym stylem, zadecydowało o jej popularności – jest ona najczęściej czytaną i przekładaną z jego prac.

Lepiej niż w innych jego książkach widać tu, że dyskusja, którą prowadził przez całe życie z Husserlowską fenomenologią i Heideggerem, wieloletnie badania nad Platonem i Arystotelesem, a wreszcie rola obserwatora i uczestnika politycznych wydarzeń współczesności były jedynie różnymi drogami realizacji tego samego dążenia. Mówiąc najkrócej: Patočka przez całe życie bronił prawa człowieka do postrzegania samego siebie jako bytu wolnego – wbrew deterministycznym konkluzjom naturalizmu, wbrew technologicznie zorientowanej cywilizacji i wbrew politycznej zachłanności totalitarnych formacji XX wieku.

(z okładki)