O starości w tradycji biblijnej w kontekście społeczno-kulturowym antycznego świata

Opis

Starość – kiedy przychodzi? Pytanie stawiane od starożytności doczekało się wielu refleksji. Niewątpliwie w pewnym czasie człowiek wchodzi w ten etap życia, ale osobiste odczucia są zależne od uwarunkowań kulturowych, posiadanego zdrowia
i motywacji do życia, które tkwią głęboko w sferze emocjonalnej. Niejednokrotnie mówi się, że człowiek, który się zakochał, odmłodniał, a w innym przypadku, że jakieś tragiczne wydarzenie z życia postarzało go o kilkanaście lat. Niniejsza refleksja jest próbą spojrzenia na starość z perspektywy biblijnej w kontekście kultury starożytnej. Z okładki książki spogląda na nas Antoni Pustelnik, który przeżył sto pięć lat, z tego większość na pustyni, a jego motywacją do życia stała się wyjątkowa więź
z Chrystusem. Niech lektura tego tekstu będzie poszukiwaniem motywacji do życia, a wówczas może nawet nie zauważymy, że żyjąc wiele lat, jesteśmy starzy!

Spis treści
Refleksja wprowadzająca
1. Starość w przestrzeni kulturowej starożytnej Mezopotamii
2. Starość w starożytnej cywilizacji Egiptu
3. Starość w cywilizacji grecko-rzymskiej
4. Starość w przestrzeni religijno-kulturowej starożytnego Izraela
5. Starość w Nowym Testamencie
Konkluzja
Summary
Bibliografia